ΕΛΑΦΡΑ ΨΥΧΟΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Αθανασίου Νεοφώτιστου

        Η συντονισμένη δραστηριότητα των αιρέσεων και της παραθρησκείας στις ημέρες μας αποτελεί μια ολέθρια πραγματικότητα για τη χώρα μας, αλλά και ανοιχτή πρόκληση για την Εκκλησία και την Πολιτεία που ενδιαφέρονται για την σωτηρία των ψυχών μας, αλλά και την περιφρούρηση των πνευματικών μας αξιών. Στην εποχή μας οι ποικίλες αιρετικές και παραθρησκευτικές ομάδες εμφανίζονται με διάφορα προσωπεία και αποκρύπτουν τους πραγματικούς τους σκοπούς.
Το αιρετικό φαινόμενο μελετήθηκε από πολλούς σημαίνοντες πνευματικούς ανθρώπους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχουν προσδιοριστεί τα αίτια που οδηγούν τα διάφορα άτομα στην προσχώρηση σε μια ομάδα, καθώς και οι καταστροφικές συνέπειες για τους νέους που εντάσσονται σ’ αυτές, τους γονείς τους και την κοινωνία γενικότερα. Οι ομάδες αυτές (γράφει ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος) μπορούν να εξελιχθούν και σε γενικότερη απειλή. Αυτό μπορεί να κατανοηθεί αν θυμηθούμε, πως οι οπαδοί μεταβάλλονται σε άβουλα όργανα για την εξυπηρέτηση των σκοπών της οργάνωσης και μάλιστα στο όνομα του θεού, για την σωτηρία της ανθρωπότητας. Σύμφωνα με την οργάνωση Χάρε Κρίσνα κάθε σκέψη, λόγος & πράξη, που εμποδίζει την πνευματική πρόοδο, όπως φυσικά την καθορίζει ο γκουρού, λογίζεται προσβολή εναντίον του θεού (καταστροφικές λατρείες σελ. 39).

      Σε άλλο σημείο του ιδίου βιβλίου ο αείμνηστος πατήρ αναφέροντας τις συνέπειες γράφει: Έχει παρατηρηθεί πως τα θύματα παρουσιάζουν διαταραγμένη κοινωνική ζωή. Ακόμη και αν αποδεσμευτούν, δυσκολεύονται να ξανασυνδεθούν με τις σπουδές & την επαγγελματική τους ζωή. Διακατέχονται από φοβία που προέρχεται από υποβολή απειλών και σε πολλές περιπτώσεις από εφιάλτες που βασανίζουν για πολύ καιρό.
Οι φοβίες αυτές ενισχύονται με τρομοκρατία μέσω τηλεφώνου & με επιστολές και οδηγούν ακόμη και σε αυτοκτονία.
Ένα από τα αίτια προσχώρησης, των νέων κυρίως ατόμων, στις διάφορες παλαιές & νεοφανείς αιρέσεις, τις ψυχολατρείες, κ. λ. π. είναι η κυκλοφορία αποκρυφιστικών και άλλων νέων κοσμοθεωριακών ιδεών και κινήσεων, ανεξέλεγκτα με όλους τους προσφερόμενους τρόπους επικοινωνίας και συναναστροφών. Γίνεται τρόπον τινά εμβολιασμός με ήπια ψυχοναρκωτικά, οπότε καθίσταται εύκολη η εγκατάλειψη του νέου στα χέρια της αυθεντίας κάποιου αρχηγού. Οι γιατροί μιλούν για το νέο φαινόμενο του ναρκωτικού των αιρέσεων, αλλά οι ειδικοί ερευνητές του φαινομένου ομιλούν και για τα ήπια ψυχοναρκωτικά που προετοιμάζουν την οδό της ένταξης.

Άλλωστε το ίδιο συμβαίνει και με τις ναρκωτικές ουσίες. Αρχίζει κάποιος με ελαφρές ουσίες για να καταλήξει στα σκληρά ναρκωτικά. Όσοι σερβίρουν στους νέους ήπια ναρκωτικά τους πείθουν ότι η χρήση τους είναι ακίνδυνη, οι συνέπειες ανύπαρκτες, ενώ τα οφέλη στην ψυχική κυρίως ευεξία είναι πολλά. Έτσι η κατάληξη στη χρήση σκληρών ναρκωτικών αποτελεί πορεία αναμενόμενη και οριστική.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τα ψυχοναρκωτικά. Εθίζονται οι νέοι μας σε ιδέες, δοξασίες, πρακτικές μιας ξένης προς την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό πνευματικότητας και τους δημιουργούνται υπαρξιακά κενά που τους οδηγούν σε αναζήτηση και πλήρωση των κενών αυτών έξω από την Εκκλησία και την Παράδοση του τόπου μας στην αυθεντία του αρχηγού κάποιας ομάδας.

      Όπως είπαμε και παραπάνω τα ελαφρά ψυχοναρκωτικά κυκλοφορούν παντού. Στα Πανεπιστήμια, στις διάφορες ψυχολογικές & φιλοσοφικές σχολές, στα πνευματικά κέντρα των Δήμων, στα ανοιχτά συνέδρια, σε οργανωμένες ημερίδες και διακοπές κ.λ.π., σερβίρονται από ομιλητές ιδέες και πρακτικές αποκρυφιστικού κυρίως περιεχομένου. Υπάρχει μεγάλη προσφορά και η διερεύνηση και αξιολόγηση των προσφορών αυτών ανύπαρκτη. Πολλοί διδάσκαλοι προσφέρονται εθελοντικά να βοηθήσουν στην πνευματική πορεία ενός Δήμου, μιας εκδήλωσης ή μιας οποιασδήποτε ευγενούς κατά τα άλλα προσπάθειας. Οι ιεραπόστολοι αυτών των ιδεών επισκέπτονται και ομιλούν σε φυλακές, σε ιδρύματα, αλλά και σε σχολεία. Στο τέλος βέβαια δίδουν κάποια στοιχεία που συνεπάγεται συνέχεια (διεύθυνση, τηλέφωνο κ. λ. π. ). Όσοι δε από αυτούς είναι και συγγραφείς, δωρίζουν τα βιβλία τους σε όλες τις βιβλιοθήκες που λειτουργούν στη χώρα μας. Έτσι δοξασίες περί γιόγκα, διαλογισμού, εσωτερικών πνευμα-τικών πεδίων, διαλογιστικής στάσης ζωής κ.λ.π. , κ.λ.π. γίνονται εύκολα προσιτές σε ανύποπτους κυρίως συνανθρώπους μας και απειλούν να αλλοιώσουν το πνευματικό φρόνημα του λαού μας και να ακυρώσουν το Ευαγγέλιο της καινής κτίσης.

      Νεαρό άτομο στην Κύπρο εντάχθηκε στην οργάνωση Αρμονική Ζωή, όταν πήρε και διάβασε βιβλίο του Νάτζεμυ ιδρυτού της κινήσεως αυτής, που υπήρχε στο Σχολείο της. Η ψυχολόγος Margaret Singer αναφέρει σ’ ένα βιβλίο της για την επίδραση αυτών των ελαφρών ψυχοναρκωτικών, την περίπτωση της Mary. Η Mary ήταν φοιτήτρια κρατικού Πανεπιστημίου των Η. Π. Α. Ο καθηγητής της ψυχολογίας ανήκε σε παραθρησκευτική ομάδα και συχνά χρησιμοποιούσε το διαλογισμό ως μέσο διδασκαλίας. Η συγκεκριμένη πρακτική την οποία η νεαρή κοπέλα εξέλαβε ως θρησκευτική φιλοσοφία την οδήγησε να επισκεφτεί το τοπικό άντρο του γκουρού της περιοχής, εγκατέλειψε τις σπουδές της και εγκαταστάθηκε στο κοινόβιο. Αργότερα όταν κατάφερε να αποδράσει από το κοινόβιο δήλωσε, ότι οι καθηγητές της ήσαν εκείνοι, οι οποίοι κατόρθωσαν να την αποπροσανατολίσουν και να την οδηγήσουν στο κοινόβιο.
Θα μπορούσαμε ν’ αναφέρουμε πολλά παραδείγματα, που αποδεικνύουν πως ενεργούν τα ελαφρά ψυχοναρκωτικά στις ανημέρωτες κυρίως νεαρές ψυχές που συνήθως έχουν υπαρξιακά κενά και είναι δυνατόν ν’ αποτελέσουν τον προθάλαμο εισαγωγής τους στα διάφορα κέντρα και κοινόβια με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν το πατρικό τους σπίτι, να διακόψουν τις σπουδές τους και τις εργασίες τους και ν’ ακολουθήσουν ένα δρόμο που τις περισσότερες φορές δεν έχει γυρισμό.
      Το συμπέρασμα πάντως είναι ότι, ο κίνδυνος από τους ελεύθερους σκοπευτές, που σερβίρουν έντεχνα τις αιρετικές ιδέες και πρακτικές και μάλιστα με τον μανδύα της ανεξάρτητης πανεπιστημιακής δεοντολογίας, είναι τεράστιος. Πρέπει να μας προβληματίσει αυτό το φαινόμενο και να προσπαθήσουμε να το αντιμετωπίσουμε.
Ο αγώνας αυτός είναι πάρα πολύ δύσκολος. Δεν ξέρει κανείς από που να φυλαχτεί και τι είδους ενημέρωση, εκτός από γενικότητες, να κάνει.
Ένα όμως είναι βέβαιο. Αν ενημερώσουμε το νέο όταν βρίσκεται στον προθάλαμο και δεν εισέλθει στα έγκατα της οργάνωσης, οπότε η φυγή θα είναι αδύνατη, υπάρχουν πολλές ελπίδες να προλάβουμε το κακό και να σώσουμε την ψυχή του. Είναι συνεπώς επείγουσα ανάγκη να ασχοληθούμε σοβαρά μ’ αυτό το πρόβλημα.


ΔΙΑΛΟΓΟΣ 24 2001