κ. Ηλία Χατζηνικολάου
Θα
γελούσατε σε ανησυχία του παιδιού σας, να γίνει σαν μεγαλώσει ένας
καλός...... βρυκόλακας; Μήπως θ’ απαντούσατε πως πρόκειται για μύθους &
εξωπραγματικές ιστορίες;
Το
παρόν πόνημα, παρουσιάζει μία πολύ
επικίνδυνη σχοινοβασία, μεταξύ λαϊκών θρύλων και σημερινής
πραγματικότητας.
Όλα ξεκίνησαν από μία ερώτηση-βόμβα παιδιών του Γυμνασίου, που με
ρώτησαν, ποιά είναι η γνώμη μου για τους βρυκόλακες. Σε συζήτηση που
ακολούθησε, μου αποκάλυψαν πως κάποιοι φίλοι τους, «ψάχνονται» και
δοκιμάζουν τεχνικές βρυκολάκων!
Η δεύτερη βόμβα ήλθε όταν γνωστός μου, μου
αποκάλυψε ότι ενστερνίζεται κάποιες «βαμπίρικες» πεποιθήσεις & μέσω ενός
ορισμένου κυκλώματος ιατρών στην Αθήνα, προμηθεύεται αίμα,
που το πίνει για
να πάρει, καθώς πιστεύει, ενέργεια, σφρίγος, νεότητα και ίσως παραπάνω
χρόνια ζωής & τέλος ποιός ξέρει ίσως πετύχει την πολυπόθητη αθανασία[1].
Έτσι
Οι επίσκοποί τους προβαίνουν κανονικά σε διεξαγωγή
“μυστηρίων” (γάμων, βαπτίσεων, κηδειών κ.ο.κ.). Εκδίδουν πιστοποιητικά
γάμου[4],
δείγμα του οποίου παραθέτω. Επιπλέον όπως οι Χριστιανοί κάνουν μπροστά
στο σώμα τους, το σημείο του Σταυρού, έτσι κι αυτοί με το δεξί χέρι
τους, κάνουν μία κίνηση σαν θηλειά, σαν έναν κύκλο που ξεκινά από το
δεξί ώμο περνάει μπροστά από το σώμα τους και καταλήγει στο μέτωπο. Η
κίνηση αυτή καθώς υποστηρίζουν, παρέχει την ίδια προστασία με την κίνηση
του Σταυρού. Αντί για Σταυρό φορούν το αιγυπτιακό σύμβολο “Άνκη[5]”.
Κάποιες άλλες ομάδες, έχουν κάνει προσεγγίσεις επαναγραφής της Βίβλου.
Κλασικό παράδειγμα, είναι αυτό της πτώσης του Αδάμ & της Εύας. Πιστεύουν
δηλαδή, πως η πτώση επήλθε, από την σχέση που συνάφθηκε μεταξύ Εύας &
Διαβόλου. Τα παιδιά πού προήλθαν από τη σχέση αυτή, είναι οι γνωστοί μας
βαμπίροι ή βρυκόλακες. Το τελευταίο μάλιστα ήταν η σοβαρή πεποίθηση ενός
παιδιού της τρίτης Λυκείου. Πως και πότε έφθασε στ’αυτιά του παιδιού
αυτή η θεωρία, με τέτοιο τρόπο μάλιστα που να το πείσει, αφήνει πολλά
ερωτηματικά για το πόσο Ορθόδοξα κατηχημένα είναι τα παιδιά μας σήμερα.
Μία
βλάσφημη παρωδία της Βίβλου, είναι η λεγόμενη βίβλος των βαμπίρων (The
Vampire
Bible),
η γνωστή κι ως Βιβλίο του
Ύπνου (Book
of
the
Nod[6]).
Ένας άγγελος που κοιμάται, όπως φαίνεται
στην εικόνα που παραθέτω, στολίζει συχνά τους τόπους που συχνάζουν.
Στην Ελλάδα έχουμε
έναν θρυλικό βαμπίρο, γνωστό με το όνομα "Βρυκόλακας", ο οποίος έβγαινε
από τον τάφο του, μόνο για να βρει νύφες & ν’αφήσει απογόνους. Άλλοι
γνωστοί βαμπίροι στην ελληνική επικράτεια είναι ο Μπαμπούλας,
η Λάμια που έκλεβε τα νεογέννητα & τους έπινε το αίμα & τέλος ο
Καλλικάντζαρος που είχε την δύναμη μόνο τις δώδεκα ημέρες των
Χριστουγέννων, να μετατρέπει τα νεογέννητα που γεννήθηκαν αυτή την
περίοδο, σε βαμπίρους.
Παρατηρώντας & άλλους θρυλικούς βαμπίρους[7],
εκείνο που βγαίνει ως συμπέρασμα & “απορία” ταυτόχρονα είναι πως σε
τόσους διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκείες, δοξασίες, υπάρχουν τόσο
πανομοιότυποι θρύλοι & να σημειωθεί σ’ εποχές που δεν υπήρχαν μέσα
μαζικής ενημέρωσης, για να ταξιδέψουν αυτοί οι θρύλοι από τον ένα τόπο
στον άλλον.
Δεν
θα μπορούσα να κλείσω αυτή την μικρή αναδρομή, χωρίς ν’ αναφερθώ στην
μορφή που απετέλεσε το 1897 την έμπνευση του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ
Στόκερ
(Bram
Stoker),
θέμα εκατοντάδων πια ταινιών και αρκετών χιλιάδων τίτλων βιβλίων, που
δεν είναι άλλη από τον κόμη Βλαντ ΙΙΙ Τσέπες (Vlad
ΙΙΙ
Tepes[8]),
γνωστός ως "Δράκουλας".
Βασιλιάς του βασιλείου της Βλαχίας (Wallachia)[9],
πού κυμαίνεται νότια των Καρπαθίων όρων, ένα από τα τρία ιστορικά
κρατίδια, αυτά της Μολδαβίας & της Τρανσυλβανίας που συνθέτουν το
σημερινό κράτος της Ρουμανίας[10].
Ο κόμης Βλαντ βασίλεψε για έξι μόνο χρόνια από το 1456 έως το 1462,
οπότε και νικήθηκε από τους Τούρκους. Το 1475 κατάφερε να ξαναγίνει
βασιλιάς, για να δολοφονηθεί την ίδια χρονιά, σε μάχη πάλι με τους
Τούρκους. Υπέγραφε ως “Draculea[11]”
Δράκουλας. Στα ρουμάνικα «Ντράκουλ» (Dracul)
είναι αυτό που λέμε εμείς Δράκος και έτσι αποκαλούν τον Διάβολο. "Dracula"
σημαίνει «ο γιος του διαβόλου», όνομα που το πήρε από τον πατέρα του, ο
οποίος ήταν ιππότης της «Ιεραρχίας του Δράκου» (The
order
of
the
dragon),
μία αδελφότητα που πιστεύεται πως απετέλεσε τον πρόδρομο κάποιων από τις
πεποιθήσεις των σύγχρονων νεοβαμπίρων. Όσοι ανήκαν σε αυτή την
αδελφότητα φορούσαν ένα κεντητό δράκο στο μπράτσο τους. Καμμία λοιπόν
ονομασία δεν δίνεται τυχαία. Οι φήμες για τον κόμη Βλαντ, πως έπινε το
αίμα όσων καταδίκαζε σε θάνατο προέρχεται από τους Σάξονες Σίμπιου (Sibiu)
της περιοχής της Τρανσυλβανίας, τους οποίους αφού
τους νίκησε, ανασκολόπησε[12]
όλους τους αιχμαλώτους, τα γυναικόπαιδα, αλλά & όλους τους έμπορους
Σάξονες που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στην Βλαχία[13].
Όσοι Σάξονες
ξέφυγαν στην Δύση μετέφεραν την σκληρότητα
και τις ενέργειες του κόμη, οι οποίες γράφηκαν σε μικρά βιβλιαράκια της
εποχής.
Ο
συγγραφέας Μπραμ Στόκερς, εντυπωσιασμένος από αυτά τα κατορθώματα,
χρησιμοποίησε μόνο σαν μορφή έμπνευσης τον κόμη Βλαντ, αλλά ο ήρωάς του
δεν έχει καμμία σχέση με τον εν λόγω κόμη. Ο μυθιστορηματικός κόμης
Δράκουλας τοποθετείται στην περιοχή της Τρανσυλβανίας και όχι της
Βλαχίας κι αυτό γιατί Τρανσυλβανία σημαίνει η περιοχή πέρα από το δάσος,
όνομα πιο μυστηριακό από το Βλαχία που σημαίνει η περιοχή των ξένων. Το
μυστηριακό του κάστρο το είχε στην περιοχή της Μπίστριτζα (Bistritza
area),
κοντά στο πέρασμα Μπάργκαου (Bârgau
Pass)
προς τα Καρπάθια όρη, που σαγήνευε και παρέσυρε τα θύματά του.
Δεν
είναι ξεκάθαρο γιατί ο Μπραμ Στόκερ διάλεξε το συγκεκριμένο πρίγκιπα ως
το μοντέλο για το φανταστικό του ήρωα. Ο Στόκερ υπήρξε φίλος με
έναν ουγγαρέζο καθηγητή από την
Bουδαπέστη
ο οποίος μπορεί να ανέφερε το όνομα του Δράκουλα.
Tα
Bαλκάνια
μόλις είχαν αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό όταν ο Στόκερ άρχισε τη νουβέλα
του και οι προλήψεις των σκοτεινών χρόνων ήταν ακόμη ζωντανές. Παρά την
απάνθρωπη σκληρότητά του, στη
Pουμανία
ο Κόμης Δράκουλας θεωρείται εθνικός ήρωας ο οποίος αντιστάθηκε στην
τουρκική κυριαρχία.
Άλλη θρυλικά ιστορική μορφή με αιμοβόρες συνήθειες ήταν και η Ελίζαμπεθ
Μπάθορυ[14].
Παρουσίαση – γνωριμία.
Για να περάσουμε στις
ημέρες μας, οι δοξασίες & η θρησκεία των νεο-βαμπίρων έχει εμπλουτισθεί
με πολλές ινδουιστικές τεχνικές &
ορολογίες,
κάτι που ήταν επόμενο, εφόσον το ινδουιστικό πάνθεον βρίθει από
βαμπίρικες θεότητες & ιστορίες. "Ανοίγοντας το καπάκι του φέρετρου", μία
φράση που χρησιμοποιούν πολύ στην αργκό τους, όταν θέλουν κάτι να
ξεκαθαρισθεί, θα ήθελα να προβώ σε μία κατηγοριοποίηση, πάντα σύμφωνα με
τις πεποιθήσεις όλης αυτής της κίνησής τους, για να έχουμε έναν κανόνα
στην ανάλυσή μας.
Θα
ήθελα να σημειώσω ότι ό,τι θ’ ακολουθήσει αποτελεί καθαρά μία παράθεση
των ιδεών τους, χωρίς να σημαίνει σε καμμία περίπτωση ότι
τα γραφόμενα, έχουν ως έτσι. Προσωπικά
θα έλεγα ότι είναι ένα καλοστημένο δαιμονικό θέατρο ψευδαισθήσεων, σε
συνδυασμό με τις διεστραμμένες ψυχολογικές ιδεοληψίες των “fun”
πιστών τους, που με την σειρά του οδηγεί σ’ ένα καινούργιο χώρο αναγκών,
όπου κάποιοι θησαυρίζουν, με την υποκινούμενη αδυναμία ορισμένων
ανθρώπων.
1.
Ποιός είναι ο εκ γενετής βαμπιρισμός (psi-vamp)[15].
Πιστεύουν πως κάποια άτομα, γεννιούνται με την αδυναμία, το ελάττωμα, το
μειονέκτημα έναντι των υπολοίπων ανθρώπων, να έχουν την φυσική-ψυχική
τους ενέργεια (pranic
energy),
σε χαμηλώτερα του κανονικού επίπεδα. Η ενέργεια αυτή, χρήσιμη για τη ζωή
του κάθε ανθρώπου, βρίσκεται σε σωματικό-υλικό επίπεδο μέσα στο αίμα.
Συμπτώματα της έλλειψης αυτής, είναι η διεγνωσμένη κλινικά κατάθλιψη.
Κενότητα & αδιαφορία ζωής. Ανεξήγητα συχνή υποβολή τους σε κρυολογήματα
& γενικά κατέχουν μία αρρωστημένη ιδιοσυγκρασία, σε φυσικό & σε ψυχικό
επίπεδο. Κάθε έκθεσή τους στον ήλιο τους επηρεάζει & τους αρρωσταίνει.
Ανθρακούχα ποτά – με κιτρικό οξύ - τους προκαλούν στομαχικά προβλήματα.
Όλ’ αυτά είναι συμπτώματα που θα πρέπει να βάλουν σοβαρά κάποιον ν’
αναρωτηθεί μήπως είναι εκ γενετής βαμπίρος (Psi-Vampire).
Η εφηβεία είναι συνήθως η ηλικία, που τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται &
τότε ο νεαρός έφηβος δέχεται το λεγόμενο «ξύπνημα» (awakening).
Μόλις «ξυπνήσει» θα πρέπει αφού πρώτα επισκεφθεί κάποιον ψυχίατρο
–ψυχολόγο & αποκλείσει κάποιο άλλο ψυχολογικό πρόβλημα, να προχωρήσει
καλύτερα με την “τεχνική βοήθεια” κάποιου παλαιού βαμπίρου, στην
ανεύρεση της πολύτιμης αυτής φυσικής-ψυχικής ενέργειας[16].
Την
ενέργεια αυτή μπορούν να την προμηθευτούν, με κάποιες τεχνικές, που
πιστεύω ότι δεν είναι επί του παρόντος ν’ αναφέρουμε, από στοιχεία της
φύσης (κυκλώνες, καταρράκτες, βροχές
κτλ.). Επίσης από ζώα & φυσικά η καλύτερη
πηγή τους είναι οι άλλοι άνθρωποι, που στην ορολογία τους ονομάζονται
«μηδενικά» (nils).
Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι τεχνικές αυτές είναι άχρηστες, αν ο «ξυπνημένος»
εκ γενετής βαμπίρος, δεν έχει & το χάρισμα να τις αξιοποιήσει. Βλέπετε
σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, ο Θεός ισορροπεί αυτή τους την αδυναμία
- ελάττωμα, με το χάρισμα να μπορούν από μόνοι τους να ρουφούν τη φυσική
ενέργεια πού τούς χρειάζεται. Ένα χάρισμα πού συνοδεύεται βέβαια, με όλα
τα συναφή χαρίσματα, τηλεπάθειας, επιβολής μικρών προτάσεων στο μυαλό
του «μηδενικού», τηλεκινήσεις αντικειμένων κ.ο.κ.
Η
επιλογή των «μηδενικών» συστήνεται να είναι άνθρωποι με αυξημένες
ποσότητες ενέργειας. Τέτοιοι είναι άνθρωποι που εκνευρίζονται εύκολα &
γενικά έχουν θερμό ταμπεραμέντο[17].
Αν γίνει σωστή άντληση της περίσσειας μόνο ενέργειας, ουσιαστικά οι
βαμπίροι γίνονται κατά κάποιο τρόπο σωτήρες της οικουμένης, εφόσον
απαλλάσσουν τον κόσμο από τον εκνευρισμό και φέρνουν μία ισορροπία
ενέργειας πάνω στον πλανήτη!
Την
ενέργεια μπορούν να την ρουφήξουν εξ αποστάσεως, με ιδιαίτερη προσοχή
χωρίς να εξαντλήσουν τον «δότη» τους κι επί πλέον να μην καταλάβει το
«μηδενικό» ότι δέχεται την άντληση αυτή. Ο λόγος είναι ότι αν το
καταλάβει, μπορεί ο βαμπίρος ν’ αποκαλυφθεί κι αυτό μπορεί να του
επιφέρει κοινωνικά προβλήματα, ακόμα και να πέσει θύμα απόπειρας
δολοφονίας κάποιων κυνηγών βαμπίρων. Στην Αμερική έχουν καταγραφεί
αρκετές απόπειρες δολοφονιών βαμπίρων από επίδοξους "ιεροκυνηγούς". Αλλά
το κυριότερο γιατί όταν το θύμα δέχεται άντληση και τρομάξει, είναι πολύ
πιθανό να πεθάνει επί τόπου & να χρεωθεί ο βαμπίρος “άθελά του” με μία
δολοφονία, κάτι που μπορεί να τον οδηγήσει σε απρόβλεπτες
ψυχοσυμπλεγματικές συνέπειες. Η κατηγορία αυτή δεν τρέφεται με αίμα,
χωρίς βέβαια να το αποκλείει σε ορισμένες περιπτώσεις, μιας και ένα
θρεπτικό ποτήρι αίματος, γεμάτο ενέργεια, είναι πάντα ευπρόσδεκτο. Απλά
δεν το επιδιώκουν.
2.
Ποιός είναι ο προσβεβλημένος[18]
βαμπιρισμός (psy-vamp)
Οι
«δότες-μηδενικά» τώρα των φυσικών βαμπίρων, όπως είναι “φυσικό” αρχίζουν
να έχουν όμοια συμπτώματα με τους εκ γενετής βαμπίρους, αφού χάνουν κι
αυτά την φυσική τους ενέργεια. Έτσι παρουσιάζουν κι αυτά σιγά-σιγά τα
ίδια στερητικά συμπτώματα, στομαχικές κράμπες, εξάντληση κτλ. Αυτοί που
το καταλαβαίνουν η σε μερικές περιπτώσεις βοηθιούνται “με τρόπο” να το
καταλάβουν από κάποιους “καλοθελητές” φυσικούς βαμπίρους (psi-vamps),
βγαίνουν κι αυτοί με την σειρά τους στο κυνήγι της πολύτιμης
φυσικής ενέργειας. Αυτοί είναι οι προσβεβλημένοι βαμπίροι (psy-vamps)
οι οποίοι βέβαια εάν σταματήσει ο εκ γενετής φυσικός βαμπίρος να τους
ρουφά ενέργεια, μπορούν με κάποιους μήνες αποτοξίνωσης-απεξάρτησης, να
σταματήσουν το κυνήγι της ενέργειας. Εδώ βέβαια μπορεί εύκολα κάποιος να
καταλάβει την εξάρτηση των προσβεβλημένων βαμπίρων (psy-vamps),
από τούς εκ γενετής βαμπίρους (psi-vamps),
με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό.
Τώρα
εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι προσβεβλημένοι βαμπίροι, επειδή
είναι/ήταν φυσιολογικοί άνθρωποι, που απλά δέχθηκαν την αντλητική αυτή
επίδραση, από κάποιον φυσικό βαμπίρο, συχνά δεν έχουν και τα χαρίσματα
απορρόφησης εξ’ αποστάσεως της φυσικής ενέργειας, οπότε είναι
καταδικασμένοι τις περισσότερες φορές να οδηγηθούν να γίνουν αιμοδιψείς
βαμπίροι, για ν’ αναπληρώσουν την ενέργεια που τους λείπει.
3.
Ποιός είναι ο τροφοδοτικός αιμοδιψής
βαμπιρισμός (sanguinarius
feeder)
Όσοι
βαμπίροι δεν έχουν τις χαρισματικές ικανότητες της εξ αποστάσεως
άντλησης της απαιτούμενης ψυχικής-φυσικής ενέργειας & καταφεύγουν
αποκλειστικά σε αιμοδιψείς μεθόδους για να τραφούν, θεωρούνται από τους
εκ γενετής βαμπίρους, δεύτερης κατηγορίας βαμπίροι. Ο τρόπος που
βρίσκουν το αίμα είναι, αν έχουν πρόσβαση μέσω κάποιου πιθανού παράνομου
συνδέσμου τους, σε τράπεζα αίματος, σε κάποιο νοσοκομείο, η εξάγοντας το
απ’ ευθείας από τον δότη. Εδώ τα πράγματα είναι πιο δύσκολα καθότι ο
δότης δεν μπορεί να μη το καταλάβει. Σε αυτό το σημείο επεμβαίνει ο εκ
γενετής φυσικός βαμπίρος, που θα δημιουργήσει αυτές τις σχέσεις
εξάρτησης αίματος, μεταξύ των «δοτών», οπότε μετά τα πράγματα παίρνουν
τον δρόμο τους.
Τώρα βέβαια δεν φυτρώνουν μεγαλύτεροι κυνόδοντες
για να μπορούν να ρουφούν το αίμα. Ο τρόπος λήψεως του αίματος έχει
αναχθεί σε επιστήμη. Παρακολουθούν μαθήματα φυσικής ανατομίας &
φλεβοτομίας, έτσι ώστε να μην προκαλέσουν καμμία ακατάσχετη αιμορραγία
στον «δότη». Τα σημεία από τα οποία προτιμούν να αντλούν το αίμα είναι η
πλάτη πίσω από το λαιμό, τα πλευρά & τα δάχτυλα. Χρησιμοποιούν
ανοξείδωτα λεπτά μαχαίρια, για να κάνουν μία λεπτή τομή γύρω στα δέκα
εκατοστά και γλύφουν με την γλώσσα τους το αίμα που τρέχει, μιμούμενοι
τις νυχτερίδες, οι οποίες δεν ρουφούν αλλά γλύφουν το αίμα. Μέσα στους
ιστοχώρους τους, παραδίδουν μαθήματα φλεβοτομίας, που έχουν συνδέσεις με
πανεπιστήμια ιατρικής.[19]
Πιστεύουν, τέλος, πώς αν το αίμα κάποιου «θνητού[20]»
“μολυνθεί”- αναμειχθεί με κάποιον βαμπίρο, απ’ όσους βαμπίρους έχουμε
περιγράψει έως τώρα, τότε ο “μολυσμένος” έχει δεχθεί την μεταδοτική
“ψυχική ανεπάρκεια” της «φυσικής» ενέργειας.
4.
Ποιός είναι ο συμβολικός αιμοδιψής
βαμπιρισμός (symbolic
vampires[21])
Εδώ συγκαταλέγονται όσοι χρησιμοποιούν την
αιμοποσία συμβολικά, χωρίς αυτό ν’ αποτελεί ανάγκη τους, αλλά ως μέσο
για να εκφράσουν τις λατρευτικές τους ανάγκες, στις θεότητες που
πιστεύουν. Όπως γίνεται κατανοητό, εδώ συμπεριλαμβάνονται όλες οι
μαγικές τελετές, η λατρεία δηλαδή με τον έναν ή άλλον τρόπο του Σατανά[22].
Για να χαριτολογήσουμε λίγο, σε αυτό το σημείο εξαιρούν την θρησκεία του
Χριστιανισμού, διότι καθώς υποστηρίζουν ο Ιησούς Χριστός, δεν πρόσφερε
το αίμα Του στους μαθητές του & με την ίδια αντίληψη οι Χριστιανοί δεν
πίνουν αίμα αλλά κρασάκι, απλά είναι κακοί αντιγραφείς των επικρατουσών
τότε παραδόσεων, που ήθελαν θυσίες αίματος!
5.
Ποιός είναι ο φετιχιστικός αιμοδιψής
βαμπιρισμός (fetish[23]
vamps).
Εδώ συγκαταλέγονται όσοι έχουν την πεποίθηση, ότι
όλες αυτές οι αιμοβόρες[24]
ιστορίες που περιγράψαμε, τους προσδίδουν «το κάτι τι». Δεν έχουν
συμπτώματα στέρησης, απλά είναι παθιασμένοι με το θέμα. Αυτοί επειδή
κινούνται με κριτήριο τι τους ευχαριστεί, και μόνον, μπορούν να γίνουν &
συχνά γίνονται οι πιο επικίνδυνοι απ’ όλες τις άλλες κατηγορίες που
αναφέρθηκαν. Εδώ συναντάς άτομα με σαδομαζοχιστικές[25]
τάσεις, πού αναζητούν απεγνωσμένα πολλές φορές, ερωτικά ταίρια!
Η κατηγορία αυτή προβαίνει σε κάποιες κινήσεις οι οποίες θεωρούνται
τουλάχιστον ηλίθιες από τους προηγούμενους, όπως να φορούν ψεύτικα
δόντια για να δαγκώνουν, να κάνουν μπάνιο με αίμα, να ρουφούν το δικό
τους αίμα κι όλα αυτά κατά την διάρκεια των ερωτικών τους συναντήσεων.
Εδώ πάλι είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Συχνά οι σαδομαζοχιστικοί
ιστοχώροι των φετιχιστικών βαμπίρων, με τα πορνικά τους εκθέματα και το
ζωντανό “chatting[26]”
(τσάτινγκ) με τούς εικονιζόμενους η κυρίως με κάποιες εικονιζόμενες,
γίνονται πεδία ψαρέματος νέων θυμάτων “δοτών-μηδενικών”.
6.
Τί είναι τό βαμπιρικό παιχνίδι ρόλων (V.R.P.G.
Vampire Role Play Game).
Αρχικά να πούμε τι είναι τα “R.P.G.”.
Είναι παιχνίδια που παίζονται και μέσω Η/Υ. Σημαντικό για να παίξεις σε
αυτά είναι να γνωρίζεις καλά ένα μυθιστόρημα, που περιγράφεται συνήθως
σε κάποιο βιβλίο αρκετών εκατοντάδων σελίδων. Αν δεν γνωρίζεις «καλά» το
μυθιστόρημα, τους τεχνικούς όρους και το ψυχογράφημα των ηρώων που
παίρνουν μέρος, απλά δεν μπορείς να παίξεις το παιχνίδι. Μετά από κάποιο
χρονικό διάστημα εκδίδεται κάποια συνέχεια με τους ίδιους ήρωες σε νέες
περιπέτειες. Βιβλίο και ηλεκτρονικό παιχνίδι μαζί και με αυτό τον τρόπο
καλείται ο παίχτης, να γίνει μέρος του μυθιστορήματος του οποίου το
τέλος –την κρίση – την δίνει ο ίδιος μέσω του Η/Υ κι όχι ο συγγραφέας.
Όπως γίνεται κατανοητό, όλη αυτή η διαδικασία «πορώνει» τους παίχτες που
αποδρούν στην κυριολεξία στον εικονικό κόσμο του παιχνιδιού.
Η
όλη ιστορία των
R.P.Gs
ξεκίνησε το 1982 από τον
Ravenloft,
όταν παρουσίασε ένα από τα πρώτα
R.P.Gs.
το γνωστό σε αυτούς τους κύκλους “Dungeons
and
Dragons”
το οποίο γνώρισε & γνωρίζει τεράστια επιτυχία. Το δεύτερο σε πολύ
σύντομο χρονικό διάστημα
R.P.G.
που παρουσίασε ήταν ένα παιχνίδι το οποίο λεγόταν “Chill”
("Ανατριχίλα") & παρουσίαζε μάχες & αγώνες εναντίον βαμπίρων. Το 1991
παρουσιάσθηκε ίσως το πιο διαδεδομένο
R.P.G.
& είναι αυτό που έρχεται αμέσως στο μυαλό, όταν γίνεται αναφορά σε
τέτοιου είδους παιχνίδια το “V.T.M.”
[Vampires
the
Masquerade
(Βαμπίροι η Μεταμφίεση)], το οποίο μεταφέρθηκε σε τρεις ταινίες στον
κινηματογράφο. Άλλα συναφή παιχνίδια είναι το “Vampire's
Kingdoms”
(Τα βασίλεια των Βαμπίρων) κομμάτι ενός μεγαλύτερου
R.P.G.
του “Rifts”
(σχίσματα), το “Nigtlife”,
το “Bram
Stokers
Dracula”
& το “Blood
omen
-The
Legacy
of
Kain”
(Το σημάδι του αίματος – Η κληρονομιά του Κάϊν)[27].
Θα σταθούμε λίγο στο τελευταίο παιχνίδι, διότι στην κυριολεξία ο παίχτης
διαδοχικά καλείται να μπει μέσα στην ψυχοσύνθεση του βαμπίρου. Αρχικά
γίνεται αναφορά στην κατάρα του Κάϊν. Μία ιστορία αρκετά διαδεδομένη στο
χώρο. Επειδή ο Κάϊν ήταν ο πρώτος που έχυσε αίμα ανθρώπου, τον θεωρούν
ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος βαμπίρος, ο οποίος κάποτε θα γυρίσει από την
κόλαση για να εκδικηθεί για την αδικία του Θεού. Παρακάτω μεταφέρω
αυτούσιο το εισαγωγικό κείμενο που γράφεται στην οθόνη & ακούγεται
ταυτόχρονα, όταν ξεκινά το παιχνίδι & τα συμπεράσματα τ’ αφήνω σ’ εσάς:
“A
dark,
hellish
RPG:
Become
engaged
in
the
powerful
tale
of
a
man
whose
obsession
with
revenge
is
so
deep,
he's
willing
to
pay
the
ultimate
price:
his
soul.”
(Ένα σκοτεινό, διαβολικό
R.P.G.:
ξεκινά να έχει σχέση με μία ισχυρή ιστορία ενός άνδρα, του οποίου η
έμμονη ιδέα της εκδίκησης είναι τόσο βαθιά, που είναι πρόθυμος να
πληρώσει την έσχατη τιμή: την ψυχή του!).
Τον ρόλο αυτού του ατόμου, με αυτή την ιδιοσυγκρασία
πρέπει να ενστερνισθεί ο παίχτης, ίσως το παιδί σας, διαφορετικά στις
συνειδησιακές επιλογές του παιχνιδιού, αν απαντήσει λάθος, για το
παιχνίδι, απλά θα χάσει!
7.
Τί είναι η κίνηση Γκόθικ[28]
(Gothic-style).
Η κίνηση Γκόθικ ξεκίνησε ουσιαστικά το 1979, όταν το μουσικό συγκρότημα
Μπάουχάουζ (Bauhaus[29])
έβγαλε το τραγούδι "Bela
Lugosi's
Dead[30].",
όπου μέσα σ’ αυτό περιγραφόταν πως φέρεται ένας βαμπίρος, τραγούδι που
θεωρείται “ύμνος” μεταφυσικής έμπνευσης για τους “fun”
του χώρου. Μέσα στο τραγούδι αναφέρεται ο όρος “tongue-in-cheek”
σε ελεύθερη μετάφραση: (γλώσσα σε στέρηση ή διψασμένη γλώσσα). Τον
επόμενο χρόνο το 1980 το μουσικό συγκρότημα Σίστερς οφ Μέρσυ “Sisters
of
Mercy”
(αδελφές του ελέους) ανέβασαν & πρόβαλαν πολύ μέσα από τα τραγούδια τους
την γκόθικ συμπεριφορά και κίνηση. Η κίνηση αυτή λοιπόν συνίσταται[31]
στο
να έχει κάποιος το στυλ του βαμπίρου δηλαδή, να
ντύνεται, να περπατά, να φέρεται, να βάφεται[32],
ν’ αρωματίζεται με συγκεκριμένο τρόπο. Να αρέσκεται σε φαγητά & ποτά με
σκόρδα[33],
να συχνάζει σε γκόθ μπαράκια[34],
ν’ ακούει μουσική[35],
να βλέπει ταινίες[36],
να κάνει συγκεκριμένης τεχνοτροπίας τατουάζ[37]
κ.ο.κ. Επιπλέον χρησιμοποιούν, για ν’ αναγνωρίζονται μεταξύ τους, κάποια
σύμβολα στην αλληλογραφία τους τα οποία τα ονομάζουν “sexbats
[38]”.
Έχουν τα δικά τους καλλιστεία, όπου βραβεύεται ο καλύτερος Γκοθ-στάϊλερ
κ.α. Τα Γκοθ-μπαράκια προσφέρονται ως χώροι για να γίνονται οι τελετές &
τα “μυστήρια” τους όπως για παράδειγμα ο “γάμος” του «Πέϊγκαν Γκοθ» “Pagan
Goth”
κιθαρίστα του μπλακ μέταλ συγκροτήματος «Κρέϊντλ οφ Φιλθ» “Cradle
of
Filth”
("Λίκνο της Βρώμας"), και της Λμπερένα, μοντέλου σαδομαζοχιστικών φετίχ
αξεσουάρ, που έγινε στο γκόθ-μπάρ του Λονδίνου
«Μπεν
Κράουτς». Αλλά και διάφοροι διάσημοι, αρχίζουν να τα προτιμούν για
κάποιες εκδηλώσεις τους. Όπως για παράδειγμα στο προαναφερόμενο μπαράκι
διαφήμισε και η ηθοποιός Αντζελίνα Τζολί, την ταινία της “Tomb
Raider”
που είναι άλλη μία μεταφορά, ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού στον
κινηματογράφο[39].
Σε αυτά τα μπαράκια μαζεύονται όσοι έχουν η θέλουν να έχουν σχέση με το
όλο θέμα η απλά ανυποψίαστοι περίεργοι για κάτι διαφορετικό. Οι
τελευταίοι μάλιστα, ανυποψίαστοι όντως, ίσως ποιός ξέρει, να είναι
κάποιοι από τους μελλοντικούς «δότες». “Φυσικά” δεν λείπουν & από την
Ελλάδα τα γκοθ-μπαράκια.
Παιδική
κίνηση Γκόθικ (Χάρρυ Πότερ)
Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μία παιδική γκοθ-κίνηση, μία δηλαδή
προτιμητέα αρέσκεια των παιδιών μας σ’ εξοικείωση με βαμπίρικες
καταστάσεις. Έτσι υπάρχουν στο εμπόριο ψεύτικα τατουάζ μιας μέρας αλλά &
πιο μόνιμα με χέννα με βαμπίρικα δόντια, αλλά & με κλασικούς δράκουλες.
‘Υπάρχουν γλυφιτζούρια με τ’ όνομα “Dracu
Pop”,
στο περιτύλιγμα των οποίων παρουσιάζεται η μορφή του Δράκουλα, από τον
οποίο τρέχει αίμα από το στόμα του & τα μάτια του αστράφτουν. Στο
εσωτερικό το γλυφιτζούρι είναι φυσικά κόκκινο κι έχει το κεφάλι μίας
δαιμονομορφής κι αυτό, το παιδάκι το γλύφει! Κούκλες παιδικές, που αν
τις πιέσεις με κάποιο τρόπο τρέχει αίμα από το στόμα τους, τις οποίες
αποκαλούν “κούκλες του διαβόλου” και άλλα παρόμοια παιχνίδια, που
διαστρέφουν τις προτιμήσεις και τα μυαλά των παιδιών μας.
Βέβαια δεν θα μπορούσε να λείψει από την αναφορά
μας & ο γνωστός μας πια Χάρρυ Πότερ. Τα βιβλία του βρίθουν από στοιχεία,
που εξοικειώνουν τα παιδιά μας με βαμπίρικες καταστάσεις, αλλά το
σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι γίνεται προσφιλή η ορολογία & οι
πεποιθήσεις τους, σε πολύ μικρές ηλικίες. Παρακάτω παραθέτω χωρία από τα
τέσσερα βιβλία του Χ.Π. και τα συμπεράσματα τα αφήνω σ’ εσάς[40].
8.
Τί είναι το βαμπιρικό παιχνίδι ζωντανών
ρόλων[41]
(Active
R.P.G.).
Επίλογος
Είναι απίστευτο ότι τα παραπάνω έχουν
γραφεί σοβαρά, σε μία εποχή που οι περισσότερες δεισιδαιμονίες και
μεσαιωνικές αντιλήψεις έχουν εξαλειφθεί & το να θρησκεύει κανείς
ελεύθερα θα έπρεπε να τον οδηγεί στην όντως ελευθερία. Κι όμως φαίνεται
υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν θρησκευτικά συστήματα, αλλά και ασχολίες
για να “ξεδώσουν”, στα οποία απαιτείται από τους “fun”
οπαδούς τους – τα παιδιά μας - να θυσιάσουν το μεγαλύτερο δώρο του Θεού
στον άνθρωπο: την ελευθερία τους. Θα τελειώσω με μία φράση ενός γέροντα,
που όταν του κατέθεσα μερικά από τα προαναφερθέντα μου θύμισε τη φράση
του Αγίου Μάξιμου του ομολογητή: «Ο
άνθρωπος αποστάς από τον Θεό ή κτηνώδης ή δαιμονιώδης».
Νεοβαμπιρισμός
λοιπόν, νέα εναλλακτική των παιδιών μας; Με ποιά από τις δύο όμως, που
αναφέρει ο Άγιος Μάξιμος;

[1]Μόνο
στην πρώτη ηλεκτρονική διεύθυνση από τις τέσσερεις που ακολουθούν
περιλαμβάνονται 1.300 ενότητες, μερικές δεκάδες χιλιάδες σελίδες
κειμένου, περισσότερες από 2.000 εικόνες & σχεδόν 200 αλχημιστικά
κείμενα & όλα αυτά πραγματεύονται την αλχημεία, την τέχνη δηλαδή για το
πως θα κερδίσεις μακροζωϊα και την αιώνια ζωή. (http://www.levity.com/alchemy/home.htm),
(http://www.alchemylab.com),
(http://www.gordendawn.org/alchemy.htm),
(http://helios.unite..it/-`dsao//pregadio/index.html).
[2](http://www.vampire-church.com)
[3]
Ιδρύθηκε το 1962 (http://www.ulc.net/wicca.htm)
[4]
http://darkester.hypermart.net/SampleCert.jpg
[5]
Το
σύμβολο “Άνκη” σχετίζεται με την αιγυπτιακή θεά Όσιρις και συμβολίζει
την γονιμότητα & την μετεμψύχωση. Απεικονίζεται μ’ ένα σταυρό που στο
πάνω μέρος έχει μία θηλειά. (Ο Σατανισμός στην μουσική ροκ -εκδόσεις
Φωτοδότες – σελ.104). (Βλέπε “7. Τι είναι κίνηση γκόθικ”).
[6]
http://www.geocities.com/Area51/Realm/6197/bknot.htm.
[7]
Στο Ταλμούδ (Talmud)
υπάρχει ο θρύλος της «Λιλίθ» (Lilith),
ο οποίος είναι δάνειο, από τις Βαβυλώνιες δοξασίες. Κάποιοι θρύλοι την
φέρνουν σαν την πρώτη γυναίκα του Αδάμ & άλλοι σαν την ίδια την Εύα. Την
έχουν υπεύθυνη για τα πονηρά όνειρα, κατά την διάρκεια του ύπνου. Στην
αστρολογία απεικονίζεται ως η μαύρη Σελήνη, η οποία συμβολίζει τα
απόκρυφα σεξουαλικά πάθη και κλίσεις του ανθρώπου.
- Στην Αφρική έχουν τον «Ομπαγίφο & τον Ασασαμπονασάμ» (Obayifo
and
Asasabonasam),
θρύλος της φυλής Ασάντι (Ashanti)
στην Γκάνα. Επίσης η φυλή Γιάκο (Yako)
στην Νιγηρία πιστεύει στην ύπαρξη βαμπίρικων μορφών «Χαγκς» (Hags),
που κατοικούν στα έλη τους.
- Στην Αϊτή έχουν τους βαμπίρους «Λουγκαρού» (Loogaroo),
τον «Ασέμα» (Asema)
& τον «Σουκαγιάν» (Sukayan).
- Στην Βραζιλία έχουν τον «Λομπισόμεν» (Lobishomen),
βαμπίρος με παράξενες σεξουαλικές συνήθειες.
- Οι Αφροαμερικάνοι της Λουϊζιάνας έχουν τον θρύλο του «Φιφολέτ»
(Fifolet)
ένα κλασικό σεξουαλικό βαμπίρο της κατηγορίας (Incubus
/
Succubus)
& στην Κεντρική Αμερική τον «Σιβατέτεο» (Civateteo).
- Στην Ρουμανία έχουν τον «Στριγγόϊ» (Strigoi),
στην Ουγγαρία τον «Λίντερκ» (Liderc),
στην Πολωνία τον «Μόρα» (Mora),
στην Γαλλία τον «Μελουσίν» (Melusine),
στην Δανία την «Μάρα» (Mara),
στην Ιρλανδία τον «Ντέργκ-Ντουλ» (Dherg-dul)
& στην Σκωτία «Μπαομπάν-Σιθ» (Baobban
Sith).
-