Μνήμη του όσιου πατρός ημών

 Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου και Καθηγητού της έρημου

11 Ιανουαρίου
Από τον «Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας» πού εκδίδει η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κείμενα Θεοφ. Επισκόπου Φαναριού κ. Αγαθάγγελου.

Ο Όσιος Θεοδόσιος καταγόταν από την κωμόπολη της Μωγαρισσού, η οποία ανήκε στην επαρχία της Καππαδοκίας. Έζησε κατά τους χρόνους του Λέοντος του Θρακός και έφθασε έως και τους χρόνους του αυτοκράτορας Αναστασίου (491-518 μ.Χ.). Ο πατέρας του ονομαζόταν Προαιρέσιος και η μητέρα του Ευλογία. Ήταν και οι δύο ευσεβείς και πιστοί άνθρωποι. Ο Θεοδόσιος, από θείο ζήλο, δεν ακολούθησε την έγγαμη ζωή, αλλά το μοναχικό βίο.

Άφησε την πατρίδα του και πήγε στα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους. Στη συνέχεια ήλθε στην Αντιόχεια, που επισκέφθηκε τον Άγιο Συμεών τον Στυλίτη, ο οποίος τον εμύησε στα της μοναχικής πολιτείας και της αρετής και του προείπε ότι θα γίνει ποιμένας πολλών λογικών προβάτων. Ασκήτεψε κοντά στο θαυμαστό και ενάρετο ασκητή, πού ονομαζόταν Λογγίνος, με τον οποίο μαζί εμελετούσε, συζητούσε και προσευχόταν, και τού οποίου εσπούδασε την πνευματική διαύγεια και τη μεγάλη ταπεινοφροσύνη.

Ο Όσιος Θεοδόσιος, από την προσευχή και την άσκηση, έφθασε σε τόσο ύψος ηθικής τελειότητας, ώστε να επιτελεί, με τη Χάρη τού Θεού, θαύματα. Ο Άγιος είχε κατασκευάσει έναν τάφο για τον εαυτό του, ώστε βλέποντας τον να ενθυμείται το θάνατο. Τον τάφο αυτό εγκαινίασε με το θάνατό του ένας άγιος ασκητής, ονόματι Βασίλειος. Τον ασκητή λοιπόν αυτόν, ενώ είχε πεθάνει, μόνο ο Θεοδόσιος και ένας άλλος μοναχός τον έβλεπαν να στέκεται ανάμεσα στους άλλους μοναχούς και να συμψάλλει. Στους υπόλοιπους μοναχούς ο Βασίλειος ήταν αθέατος. Ένα άλλο θαύμα τού Αγίου είναι το ότι σε ένα τόπο, στον οποίο επρόκειτο να ιδρύσει μοναστήρι, άναψε σβησμένα κάρβουνα, χωρίς να έχει φωτιά. Αλλά και το προορατικό χάρισμα είχε λάβει από τον Θεό ο Άγιος. Έτσι προείπε την καταστροφή πού θα γινόταν στην Αντιό-χεια από μεγάλο σεισμό.

Ο Όσιος Θεοδόσιος υπήρξε και καθηγητής πολλών μοναχών στην ασκητική ζωή. Δεν άργησε έτσι πλησίον του να σχηματισθεί κοινοβιακή ζωή πού τον είχε ως κέντρο και οδηγό. Ο υπερβολικός αριθμός των μοναχών πού συγκεντρώθηκαν κοντά του, τον έκανε να σκεφθεί πού θα ήταν προτιμότερο να ιδρύσουν κοινοβιακό μοναστήρι. Μετά από προσευχή και σκέψη εξέλεξαν ερημικό τόπο πέραν της Νεκράς Θαλάσσης, η οποία απέχει από τα Ιεροσόλυμα αρκετές ώρες. Εκεί το μέγα πλήθος της αδελφότητας έκτισε σε λίγο χρόνο μονή με εκκλησία και νοσοκομεία, καθόσον η φήμη τού Οσίου Θεοδοσίου τού Κοινοβιάρχου έφερε εκεί πλήθη πού εζητούσαν τη συμβουλή του, την ευλογία του ή την υλική του βοήθεια.

Ο Όσιος Θεοδόσιος, αφού έφθασε σε βαθύτατο γήρας, εκοιμήθηκε με ειρήνη. Η σύναξή του ετελείτο στο σεπτό Αποστολείο τού Αγίου Αποστόλου Πέτρου, πού ήταν κοντά στην Αγία Σοφία.